اين گياه بطور وحشى در مناطق شمال غرب ايران ديده شده است و به‌طور پرورشى در اغلب مناطق ايران كاشته مىشود . تركيبات شيميايى از نظر تركيبات شيميايى و مواد عامله در گياه و برگ چغندر ويتامين B 1 و C به مقدار خوبى يافت مىشود . ريشه غده‌اى نارس چغندر از نظر مقدار آهن و ويتامينها به خصوص ويتامين A غنىتر است . بررسىهاى شيميايى ديگرى نشان مىدهد كه گياه چغندر داراى ساپونىزيد « 1 » و فيتوسترول « 2 » و مواد چرب و بتائين « 3 » و لوسين و تايروزين « 4 » و ايزولوسين « 5 » و آرژىنين و هيستيدين و فنيل آلانين و اورآز « 6 » و سرانجام تايروزيناز « 7 » [ روا ] مىباشد . در هريك صد گرم قسمت قابل خوردن ريشهء چغندر لبو مواد زير موجود است ( اعداد بالا مربوط به خام و اعداد پايين مربوط به پخته با آب كم است ) . آب 90 / 87 گرم ، پروتئين 1 / 1 ؟ ؟ ؟ ؟ 6 / 1 گرم ، مواد چرب 1 / 0 ؟ ؟ ؟ ؟ 1 / 0 گرم ، مواد قندى و ساير هيدراتهاى كربن 2 / 7 ؟ ؟ ؟ ؟ 9 / 9 گرم ، خاكستر 7 / 0 ؟ ؟ ؟ ؟ 1 / 1 گرم ، كلسيم 14 / 16 ميلىگرم ، فسفر 23 / 33 ميلىگرم ، آهن 5 / 0 ؟ ؟ ؟ ؟ 7 / 0 ميلىگرم ، سديم 43 / 60 ميلىگرم ، پتاسيم 208 / 335 ميلىگرم ، ويتامين A 20 / 20 واحد بين المللى ، تيامين 03 / 0 ؟ ؟ ؟ ؟ 03 / 0 ميلىگرم و رايبوفلاوين 04 / 0 ؟ ؟ ؟ ؟ 05 / 0 ميلىگرم ، نياسين 3 / 0 ؟ ؟ ؟ ؟ 4 / 0 ميلىگرم و ويتامين C 6 / 10 ميلىگرم . و در هريك صد گرم برگ چغندر برگى مواد زير موجود است ( اعداد بالا مربوط به برگ چغندر خام و اعداد زير مربوط به برگ چغندر پخته با آب كم مىباشد ) .

--> ( 1 ) . Saponiside ( 2 ) . Phytosterol ( 3 ) . Betaine ( 4 ) . Tyrosine ( 5 ) . Isoleucine ( 6 ) . Urease ( 7 ) . Tyrosinase